49.35
Nauka o literaturze
Instytut Badań Literackich PAN
Asceza inność nomadyzm O dyskursach etycznych literatury polskiej po 1989 roku
Opis
Michał Koza - doktor literaturoznawstwa, pracuje jako adiunkt w
Katedrze Krytyki Współczesnej na Wydziale Polonistyki UJ. Stypendysta
Programu Fulbrighta, w ramach którego realizował projekt badawczy na
Uniwersytecie w Buffalo. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa
2020 oraz IX edycji konkursu im. Inki Brodzkiej-Wald za rozprawę
doktorską poświęconą dyskursom etycznym w literaturze polskiej.
Autor tekstów krytycznoliterackich, naukowych i wierszy. Publikował
m.in. w „CLCWeb: Comparative Literature and Culture", „Tekstach
Drugich", „Zagadnieniach Rodzajów Literackich", „KONTENCIE",
„Popmodernie" i „Miesięczniku Znak".
Co mają wspólnego etyka i literatura? Książka Michała Kozy
proponuje świeże spojrzenie na to, jak teksty literackie włączają
się w kulturową produkcję projektów i granic tego, kim jesteśmy i
kim możemy być.
Część metodologiczna książki prowadzi przez analizę różnych
sposobów etycznego czytania, by uważnie przyjrzeć się używanym w
nich pojęciom i nadać im krytyczny, literaturoznawczy sens. Propozycja
autora czerpie zwłaszcza z dokonań teorii krytycznej, posthumanizmu i
neomarksizmu, zestawiając filozoficzne inspiracje z problemami
wyobraźni literackiej, reguły fikcji z produkcją tożsamości i
wspólnot, a myślenie etyczne z politycznym.
Zastosowaniu tych metod i technik jest poświęcona dalsza część
książki. Autor omawia w niej wiodące trajektorie etyczne w
literaturze polskiej w pierwszych dekadach po 1989 roku, na czele z
indywidualizacją podmiotu i jego etykopolitycznych wizji „produkcji
siebie" (jako konsekwencją późnokapitalistycznych przemian) oraz z
patriarchalnym zawłaszczeniem i zakonserwowaniem określonych technik
„bycia sobą". By pokazać te tendencje jako zjawiska literackie,
sięga m.in. do tekstów Jolanty Brach-Czainy, Szczepana Twardocha, Olgi
Tokarczuk, Izabeli Filipiak, Marcina Świetlickiego i Ignacego
Karpowicza, zakorzeniając dostrzegane problemy jeszcze w tekstach
twórców Nowej Fali.
Z literaturoznawczych dociekań wyłaniają się ascetyczne,
nostalgiczne i nomadyczne linie ujścia etycznej wyobraźni i produkcji
literackich podmiotów. Jednocześnie metodologiczno-krytyczny obraz
nakreślony w książce Michała Kozy pozostaje otwarty na rozwinięcia,
dalsze różnicowanie i kontynuację namysłu nad etycznymi dyskursami
kultury.
Katedrze Krytyki Współczesnej na Wydziale Polonistyki UJ. Stypendysta
Programu Fulbrighta, w ramach którego realizował projekt badawczy na
Uniwersytecie w Buffalo. Laureat Stypendium Twórczego Miasta Krakowa
2020 oraz IX edycji konkursu im. Inki Brodzkiej-Wald za rozprawę
doktorską poświęconą dyskursom etycznym w literaturze polskiej.
Autor tekstów krytycznoliterackich, naukowych i wierszy. Publikował
m.in. w „CLCWeb: Comparative Literature and Culture", „Tekstach
Drugich", „Zagadnieniach Rodzajów Literackich", „KONTENCIE",
„Popmodernie" i „Miesięczniku Znak".
Co mają wspólnego etyka i literatura? Książka Michała Kozy
proponuje świeże spojrzenie na to, jak teksty literackie włączają
się w kulturową produkcję projektów i granic tego, kim jesteśmy i
kim możemy być.
Część metodologiczna książki prowadzi przez analizę różnych
sposobów etycznego czytania, by uważnie przyjrzeć się używanym w
nich pojęciom i nadać im krytyczny, literaturoznawczy sens. Propozycja
autora czerpie zwłaszcza z dokonań teorii krytycznej, posthumanizmu i
neomarksizmu, zestawiając filozoficzne inspiracje z problemami
wyobraźni literackiej, reguły fikcji z produkcją tożsamości i
wspólnot, a myślenie etyczne z politycznym.
Zastosowaniu tych metod i technik jest poświęcona dalsza część
książki. Autor omawia w niej wiodące trajektorie etyczne w
literaturze polskiej w pierwszych dekadach po 1989 roku, na czele z
indywidualizacją podmiotu i jego etykopolitycznych wizji „produkcji
siebie" (jako konsekwencją późnokapitalistycznych przemian) oraz z
patriarchalnym zawłaszczeniem i zakonserwowaniem określonych technik
„bycia sobą". By pokazać te tendencje jako zjawiska literackie,
sięga m.in. do tekstów Jolanty Brach-Czainy, Szczepana Twardocha, Olgi
Tokarczuk, Izabeli Filipiak, Marcina Świetlickiego i Ignacego
Karpowicza, zakorzeniając dostrzegane problemy jeszcze w tekstach
twórców Nowej Fali.
Z literaturoznawczych dociekań wyłaniają się ascetyczne,
nostalgiczne i nomadyczne linie ujścia etycznej wyobraźni i produkcji
literackich podmiotów. Jednocześnie metodologiczno-krytyczny obraz
nakreślony w książce Michała Kozy pozostaje otwarty na rozwinięcia,
dalsze różnicowanie i kontynuację namysłu nad etycznymi dyskursami
kultury.
Szczegóły
Tytuł
Asceza inność nomadyzm O dyskursach etycznych literatury polskiej po 1989 roku
Autor
Michał Koza
Wydawnictwo
Seria
Nowa Humanistyka
Temat
Rok wydania
2021
Oprawa
Miękka ze skrzydełkami
Ilość stron
286
Format
14.5x20.5cm
Języki
polski
ISBN
978-83-66898-39-4
Rodzaj
Książka
Stan
Nowy
EAN
9788366898394
Kraj produkcji
PL
Producent
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Dodałeś produkt do koszyka
Asceza inność nomadyzm O dyskursach etycznych literatury polskiej po 1989 roku
49,35 zł
Rabaty do 45% non stop
Ponad 200 tys. produktów
Bezpieczne zakupy
Recenzje