Jak (nie) zostać emigrantem

„Krzysztofa poznałem na konferencji naukowej w St. Andrews w Kanadzie w roku 1977, dokąd przyjechał z Holandii. Był emigrantem, a ja zazdrościłem mu jego już wtedy wysokiej pozycji w świecie zachodniej nauki. W tamtych czasach my, polscy informatycy, byliśmy traktowani przez naszych zachodnich kolegów z pewną wyższością. Jednakże w kilka lat później, po wybuchu Rewolucji Solidarności w roku 1980, i wprowadzeniu stanu wojennego, „emigranckość” Krzysztofa nabrała nowych treści. Z pełnym zaangażowaniem wspierał krajową opozycję demokratyczną, stając się w krótkim czasie jednym z prominentnych członków naszej drugiej Wielkiej Emigracji. Ten ważny rozdział najnowszej historii Polski musi jeszcze poczekać na swoje podsumowanie, ale książka Krzysztofa stanowi już dziś ważne źródło wiedzy na temat pracy organicznej, która kolejny raz przyczyniła się do odzyskania przez nasz kraj niepodległości”. (Andrzej Jacek Blikle)

„Krzysztof uważa, że to rodzice wpoili mu najważniejsze wartości, dzięki którym zdołał utrzymać się „na powierzchni” po wyjeździe z kraju. To uczciwość, wykształcenie, rzetelność i determinacja. Ale pchają go też głód nowych doświadczeń i nienasycona ciekawość świata. Oraz odruch niesienia pomocy, gdziekolwiek jest. Ten informatyk i podróżnik osiadł na kilka lat w Paryżu, gdzie był informatykiem w najwyżej cenionej uczelni, jednocześnie pełniąc tajną funkcję przemytnika sprzętu dla Solidarności w Polsce stanu wojennego i – wydawcy „Zeszytów Literackich”. W istocie stworzył od podstaw to pismo. Przez 37 lat funkcjonowało ono na zasadach opracowanych przez Krzysztofa, najpierw w Paryżu, potem w Polsce, aż do końca. Był najlepszym dyrektorem wydawnictwa, jakiego kiedykolwiek mieliśmy. A teraz okazuje się, że jest też świetnym pisarzem”. (Barbara Toruńczyk)

„Biografia Krzysztofa Apta mogłaby być scenariuszem pasjonującego serialu. Ogniskuje ona wiele kluczowych momentów historycznych. To opowieść o drodze naukowca, opozycjonisty, emigranta, który umiał odnaleźć się w wielu krajach i wielu językach. Napisana ze swadą i lekkością, to niemal powieść przygodowa. Autor spotkał w swoim życiu wiele fascynujących postaci, którym udziela głosu. Przeczytamy tu m.in. o powstaniu w jego mieszkaniu w Paryżu legendarnych „Zeszytów Literackich”. Dyscyplina naukowca połączona z pasją humanisty przekładają się na świetny styl pisarski – lektura tej książki to przyjemność!”. (Agnieszka Drotkiewicz)