Klara i słońce (wydanie filmowe)

Pierwsza powieść Kazuo Ishigury opublikowana po tym, gdy w 2017 roku otrzymał Nagrodę Nobla.

Świat widziany oczami niezwykłej narratorki.

Rzeczywistość, którą od naszej dzieli tylko krok… a może nawet mniej.

Odwieczne pytania o to, co człowieka jako jednostkę czyni istotą wyjątkową. Czy jest coś takiego jak ludzka dusza? Czy jedną osobę można zastąpić drugą? I wreszcie najważniejsze: czym jest miłość?

Klara to Sztuczna Przyjaciółka, wprawdzie nie najnowszej generacji, ale posiadająca niezwykłe zdolności poznawcze, pamięć i – co najważniejsze – empatię. Z witryny sklepu obserwuje ulicę, czekając na klienta, który ją stąd zabierze. Kiedy wreszcie los się do niej uśmiecha, jest gotowa jak najlepiej służyć nastolatce, dla której zostaje zakupiona.

I choć przed opuszczeniem sklepu otrzymuje ostrzeżenie, że ludziom nie zawsze można ufać, jest gotowa zrobić wszystko, by wywiązać się ze swojego zadania. Ale żeby jej starania przyniosły rezultat, nieodzowna jest pomoc Słońca. Właśnie w nim i jego dobroczynnym działaniu Klara widzi nadzieję. Bo choć świat, który poznaje, jest daleki od idealnego, Klara nie traci optymizmu.

„Klara i Słońce“ to powieść o wielkiej sile emocjonalnej (…) porywająco świeża i zaskakująca, a jednocześnie spójna z całym dorobkiem Ishigury. - Angus Cargill, Faber & Faber

„Klara i Słońce“ to ekscytująca książka, która przedstawia spojrzenie na nasz zmieniający się świat oczami niezapomnianej narratorki i która stara się odpowiedzieć na podstawowe pytanie: co to znaczy kochać? - Jordan Pavlin, The Knopf Doubleday Publishing Group

Okazuje się, że po Noblu nie trzeba nic nikomu udowadniać. Ishiguro robi to, co zawsze najlepiej mu wychodziło – opisuje ludzkie emocje w nieludzkich oczach. - Wojciech Szot, Zdaniem Szota/Empik Pasje – książka tygodnia

Ishiguro w swojej subtelnej opowieści pokazuje świat być może nie aż tak odległy, jak się w pierwszej chwili wydaje, i zastanawia się, co to znaczy być nie do końca człowiekiem. - Anna Zaleska, „Uroda Życia“

Tym razem urodzony w Nagasaki, wybitny pisarz angielski objawił się jako autor fantastyki naukowej. Mamy tu technologicznie wyrafinowanego androida, ale oprócz tego całkiem normalny świat. Do takich pomysłów science fiction przyzwyczaiło nas w najrozmaitszych wersjach swoich opowieści, ale Ishiguro nie jest (prawdopodobnie) pisarzem zainteresowanym tym gatunkiem, on jest subtelnym badaczem ludzkiej natury i taka sztuczna bohaterka była mu potrzebna po to, by spróbować rozpoznać granice między prawdziwym człowiekiem i jego imitacją. Można chyba powiedzieć, że w finale powieści android staje się prawdziwym człowiekiem w sensie mentalnym i wtedy zostaje oddalony, bo już nikomu nie jest potrzebny. W gruncie rzeczy jest to więc też powieść o ludzkiej naturze, o egoizmie, o skłonności do manipulacji i o bolesnej obojętności na cierpienie innych. Ta sztuczna lalka jest czymś w rodzaju sondy zapuszczonej w ludzką naturę. - Leszek Bugajski, wprost

Kazuo Ishiguro, brytyjski pisarz japońskiego pochodzenia, znany m.in. z takich powieści, jak „Okruchy dnia“ i „Nie opuszczaj mnie“, jest laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za 2017 rok. W uzasadnieniu Akademia Szwedzka napisała, że nagroda należy się Ishigurze, „który w swych powieściach o wielkiej emocjonalnej sile odsłonił otchłań pod naszym iluzorycznym poczuciem łączności ze światem“. W krótkim wywiadzie udzielonym tuż po ogłoszeniu wyników stała sekretarz Akademii, Sara Danius, powiedziała, że proza Ishiguro to „połączenie pisarstwa Jane Austen i Franza Kafki z domieszką stylu Marcela Prousta“.