Nahorny. Powiem jak umiem

Kompozytor utworu „Jej portret” – jednej z najważniejszych polskich piosenek – po raz pierwszy kreśli portret własny. Złożony ze wspomnień, niespełnień, wielkich muzycznych zachwytów i bezkompromisowej prawdy o sobie samym.

Włodzimierz Nahorny to postać osobna: wybitny pianista, saksofonista, kompozytor i aranżer o unikalnej wrażliwości melodycznej, który współtworzył najważniejsze rozdziały polskiego jazzu, a jednocześnie człowiek skromny, przez całe życie unikający rozgłosu.

W swojej książce Nula Stankiewicz oddaje głos samemu artyście. Z wielogodzinnych, intymnych rozmów wyłania się fascynująca, pozbawiona retuszu kronika polskiego środowiska muzycznego od lat 60. po współczesność. Rozdziały wyznaczone tytułami utworów Nahornego – śpiewanych m.in. przez Łucję Prus, Magdę Umer, Irenę Santor, Annę Marię Jopek, Bogusława Meca czy Grzegorza Turnaua – prowadzą czytelnika przez sceny jazzowe, studia nagraniowe i zakulisowe realia minionych dekad. Opowiedziane wprost, ze swadą, dystansem, z uwzględnieniem realiów epoki, trudnych relacji oraz ludzkich słabości.

To nie tylko portret wybitnego twórcy i świata, w którym muzyka stanowiła centrum wszystkiego. To przede wszystkim szczera, anegdotyczna i pozbawiona retuszu opowieść o człowieku: o zmaganiu z uzależnieniem, o wierze, lękach, cenie artystycznych wyborów i sile podnoszenia się z życiowych zakrętów – uniwersalna historia, w której przejrzeć się może każdy z nas.

Wydana w twardej oprawie i bogato ilustrowana książka to świetny prezent nie tylko dla fanów jazzu, lecz także dla miłośników polskiej muzyki i kultury, którzy chcą zajrzeć za kulisy artystycznego świata i poznać jego historię.