Nie mogę się powstrzymać
Jak wyjść z labiryntu natręctw. Życie z OCD

HISTORIE PACJENTÓW, PORADY SPECJALISTÓW Myją dłonie kilkadziesiąt razy dziennie. Kilkanaście razy wracają do domu sprawdzić, czy wyłączyli żelazko. Przed podróżą odprawiają magiczne rytuały. Unikają szczelin, linii, niepełnych liczb. Spędzają godziny na dezynfekowaniu, przestawianiu, poprawianiu i zaklinaniu. Utrudniają życie bliskim, ale przede wszystkim sobie. Dlaczego? Po prostu czują, że muszą.BO INACZEJ STANIE SIĘ COŚ ZŁEGO. Około miliona Polaków cierpi na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD), zwane też nerwicą natręctw. To niewiele mniej niż na ADHD czy depresję. Ale o ile o tych dwóch ostatnich nauczyliśmy się otwarcie rozmawiać, o tyle nerwica wciąż bywa powodem stygmatyzacji i żartów. Paulina Wójtowicz chce to zmienić, dlatego spotkała się z pacjentami i ekspertami od zdrowia psychicznego zajmującymi się tym zaburzeniem. W tej książce znajdziesz: przejmujące i do bólu szczere relacje osób dotkniętych OCD; perspektywę ich bliskich; wyjaśnienie, czym właściwie jest zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne; wskazówki, jak je zdiagnozować i jak je odróżnić od ADHD; metody leczenia OCD; porady, jak wyjść z labiryntu natręctw; praktyczne ćwiczenia dla osób dotkniętych kompulsjami i obsesjami. Adaś Miauczyński z Dnia świra każdy dzień rozpoczyna od siedmiu łyków wody. Później sypie do szklanki kawę, starając się uformować symetryczny kopczyk, zalewa ją wrzątkiem i miesza siedem razy. Wszystkie czynności zaczyna o pełnych godzinach, ewentualnie o wpół do, a gdy to się nie udaje, przestawia zegarek. Postać Adasia stworzył reżyser Marek Koterski, ale natręctwa, z którymi się ona zmaga, dotykają prawdziwych ludzi, między innymi bohaterów tej książki. Kasia przed podróżą musi powtórzyć określone sekwencje i zwizualizować bańkę ochronną okalającą samochód, bo inaczej – jak podpowiada jej mózg – dojdzie do tragicznego wypadku. Marcelina każdy dzień kończy wieloetapową dezynfekcją domu. Artur na śniadanie odważa dokładnie sto gramów owsianki – nawet pięć gramów więcej to zły omen – a po wyjściu z domu uporczywie szarpie za klamkę, zastanawiając się, czy na pewno zamknął drzwi. Doriana z kolei nie chce opuścić myśl o tym, że jest mordercą, choć nigdy nikogo nie skrzywdził. Zabawne? Na pierwszy rzut oka i dla postronnych być może tak. Osoby zmagające się z OCD i ich bliscy wiedzą jednak, że to zaburzenie niszczy życie. – fragment książki Paulina Wójtowicz– dziennikarka, filolożka polska, doktorka nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa. Laureatka konkursów Kryształowe Pióra i Dziennikarz Medyczny Roku. Autorka książki(Nie)mój alzheimer. Historie opiekunów(2024). Od 2020 roku pisze o zdrowiu i medycynie dla serwisu Medonet.