Od kabały do masonerii. Utracone słowo

Przez setki lat badacze i artyści podejmowali liczne próby stworzenia dzieła, które zawierałoby w sobie całokształt świata, jego wielość i jedność, złożoność i istotę. Poszukiwali słowa, sentencji, symbolu lub symbolicznej kompozycji kryjącej w sobie to wszystko. Nie ustawali w badaniu i tworzeniu, a pragnąc nie tylko poznać tajemnice świata, ale także zapanować nad nim, próbowali uzyskać środki, za pomocą których można by osiągnąć bogactwo i szczęście. Alchemia duchowa miała doprowadzić ludzkość do wyzbycia się dręczących ją problemów, ciemnoty i nietolerancji, natomiast kabała umożliwić poznanie świętych słów, które kreują całą zmysłową rzeczywistość i pozwalają oddziaływać na świat.
Wizje alchemików i kabalistów stały się w XVIII wieku źródłami oświeceniowego programu masonerii, w której alchemia ducha ma służyć człowiekowi do badania swojej natury, a poprzez jej poznanie prowadzić go do wewnętrznej przemiany, oczyszczenia z wad i umacniania w sobie tego, co dobre. Natomiast kabalistyczna wiara w twórczą moc słowa, będącego kluczem do boskiej tajemnicy stworzenia, stała się jednym ze źródeł wolnomularskiego mitu o utraconym słowie.

Spis treści

Wskazówki dla Czytelnika
1. Początek podróży
2. Słupy wiedzy
3. Podziemna świątynia Henocha
4. Kamień węgielny świata
5. Budowniczowie Świątyni Salomona
6. Śmierć mistrza Hirama
7. Moc słowa
Paweł8. Tajemnice Świątyni
9. Dziedzictwo templariuszy
10. Słowo i człowiek
11. Zakończenie. Potęga wyobraźni
12. Spis ilustracji
13. Literatura

O Autorze

Paweł Fijałkowski - ur. 1963 w Warszawie, archeolog, historyk i publicysta, doktor nauk humanistycznych. Od 1988 roku pracuje w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie. Zajmuje się dziejami Żydów w okresie staropolskim, historią polskiego protestantyzmu, pradziejami Mazowsza, homoerotyzmem w kulturze europejskiej i dziedzictwem masonerii. Jest autorem kilkunastu książek oraz kilkuset artykułów.