Pax. Droga do domu
Tom 2.

Dalszy ciąg historii Petera i Paxa, chłopca i lisa, dla których rozstanie nie było końcem, lecz początkiem nowej drogi ku sobie Mija rok, odkąd Peter i Pax widzieli się po raz ostatni. Kiedyś nierozłączni, dziś każde ma już własne życie. Pax i Nastroszona doczekali się młodych. Tymczasem Peter, osierocony i dręczony poczuciem winy, opuszcza dom Voli i dołącza do Młodych Wojowników Wody – grupy zajmującej się oczyszczaniem skażonych terenów po wojnie. Kiedy jedno z lisiąt zapada na ciężką chorobę, Pax rusza po pomoc do jedynego człowieka, któremu ufa. Dla Petera będzie to najtrudniejsza próba ze wszystkich. Czy z sercem pełnym bólu zdoła raz jeszcze otworzyć się na miłość? Pax. Droga do domu Książka, która poruszyła krytyków: Cudowne, choć słodko-gorzkie zakończenie. Ilustracje Jona Klassena pięknie współgrają z powieścią i wzmacniają jej emocjonalny wydźwięk. To pełna czułości historia o niezwykłej więzi człowieka ze zwierzęciem, o lęku przed bliskością, ranach, które pozostawiła wojna, i o rodzinie, którą wybiera za nas serce. „The Horn Book” Tym razem stawka jest wyższa, a emocje sięgają jeszcze głębiej. To godna pierwszej części kontynuacja — przejmująca, a zarazem niosąca nadzieję opowieść o domu, rodzinie i miłości, która nie chroni przed cierpieniem, lecz pomaga odnaleźć siłę, by po stracie żyć dalej. „ALA Booklist” Subtelna, pełna niuansów historia o kruchości i mocy ludzkiego serca. Znakomita kontynuacja. „Kirkus Reviews” Pennypacker z wyjątkową wrażliwością opisuje piękno i cenę miłości oraz ból, który nieodłącznie jej towarzyszy. To opowieść o uzdrawianiu i przebaczeniu — o dochodzeniu do siebie po wojnie, cierpieniu i stracie, o naprawianiu szkód wyrządzonych naturze oraz o wybaczaniu tym, których kochamy, nawet gdy nas zawodzą. „New York Journal of Books” Najważniejsze przesłanie tej książki wybrzmiewa w krótkiej rozmowie Paxa z córką: „ — Potrafisz kochać człowieka? — pyta lisiczka. —Tak — odpowiada Pax. — I wtedy się boisz? — Tak. Kiedy kochasz, zaczynasz się bać”. A jednak warto kochać. To lektura, przy której nawet najbardziej odporni na wzruszenia będą potrzebować chusteczek. „The Bulletin of the Center for Children’s Books”