Pokolenie Alfa i media cyfrowe. Teoria i rzeczywistość. Dziennikarstwo, media i komunikacja społeczna

Zachowania medialne w środowisku cyfrowym są ważnym obiektem interdyscyplinarnych badań od bez mała dekady. Wielość opracowań, które omawiają różne konteksty tego zjawiska, stanowi pokaźny zbiór analiz teoretycznych, badań empirycznych oraz dokumentów źródłowych.

Książka Pokolenie Alfa i media cyfrowe. Teoria i rzeczywistość jest w pewnym sensie kontynuacją naszej publikacji Młodzi dorośli wobec dezinformacji. Katalogi i rzeczywiste profile kompetencji cyfrowych wydanej w 2024 roku. Zwracałyśmy wówczas uwagę czytelników i czytelniczek na fakt, że w erze postprawdy, dynamicznego rozwoju sfingowanych komunikatów oraz wojen informacyjnych i towarzyszących im zagrożeń hybrydowych kompetencje cyfrowe i medialne zyskały status realnych kompetencji kluczowych.

Zmiany współczesnej info- i mediasfery poprzedzone były dynamicznymi przemianami na polu produkcji medialnej, np. tabloidyzacją mediów, hybrydyzacją gatunków, rozwojem symulakrów oraz tzw. prawdy fraktalnej, mediatyzacją i medializacją rzeczywistości. Zjawiska te przygotowały solidny grunt pod mediamorficzne procesy, których świadkami, uczestnikami i beneficjentami jesteśmy obecnie.

W tej publikacji chciałyśmy pokazać, jak tak bardzo rozwinięte środowisko cyfrowe rezonuje z praktykami medialnymi i zachowaniami codziennymi pokolenia, które nazywane jest dziećmi mediów, cyfrowymi tubylcami, pokoleniem iPhone’a i iPada, pokoleniem „Always on” (zawsze podłączeni), „Net Gen” (pokolenie sieci), „Google Kids”, czyli pokoleniem Alfa.

Ze wstępu

„Publikacja podejmuje oryginalny i interesujący problem badawczy. Potwierdza dojrzałość teoretyczną i metodologiczną Autorek oraz ich kompetencje w zakresie prowadzenia interdyscyplinarnego dyskursu naukowego. Zaprezentowane przez nie narracje są oryginalne, erudycyjne i dobrze uzasadnione. Potrafią one przy tym precyzyjnie wyrażać swoje myśli oraz przedstawiać własne linie argumentacji. Swobodnie poruszają się po kolejnych podejmowanych polach problemowych, a ich rozważania są dobrze uzasadnione”.

Z recenzji prof. dr. hab. Zbyszko Melosika

Agnieszka Ogonowska, prof. dr hab. – absolwentka psychologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i kulturoznawstwa na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Ukończyła również podyplomowe studia logopedyczne i neurologopedyczne na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. W 2015 roku uzyskała tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Kierowniczka Katedry Mediów i Badań Kulturowych w Instytucie Filologii Polskiej na Wydziale Filologicznym UKEN. Dyrektorka Ośrodka Badań nad Mediami IFP UKEN oraz Zespołu Badań ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej. Współzałożycielka i pierwsza prezeska Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej. Współpracowniczka Polskiego Komitetu ds. UNESCO. Ekspertka Komisji Europejskiej, NAWA oraz NCBR. Członkini ECREA i COST. Redaktorka naczelna „Studia de Cultura”.

Agnieszka Walecka-Rynduch, dr hab. prof. UJ – absolwentka politologii i kulturoznawstwa na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyła także Międzywydziałowe Studium Amerykanistyczne na tym samym wydziale. Zatrudniona na stanowisku profesora uczelni w Zakładzie Nowych Mediów, Instytut Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej, Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Członkini Zarządu Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, przewodnicząca sekcji Komunikowanie Polityczne. Członkini i sekretarz Komisji Etyki Komunikacji PAU. Współpracuje z Ośrodkiem Badań nad Mediami. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół wpływu mediów na kluczowe obszary sfery publicznej.