Puenty wam nie zdradzę. Małgorzata Rożniatowska w rozmowie z Bereniką Steinberg

TA KSIĄŻKA TO ROZMOWA O ZAWODZIE AKTORKI, W KTÓRYM LEPIEJ NIE MIEĆ MARZEŃ, BO I TAK WSZYSTKO PRZYCHODZI PÓŹNIEJ, NIŻ SIĘ MYŚLAŁO. I O TYM, ŻE TO, CO NAJLEPSZE, ZAWSZE JEST PRZED NAMI.

W szkole podstawowej pojechała z klasą do Teatru Studio i wpadła na widownię spóźniona. Zamiast usiąść, stanęła jak wryta: scena ją oczarowała.

Dekady później sama na tej scenie wystąpiła – już jako doświadczona aktorka. Ale biografia Małgorzaty Rożniatowskiej to nie jest typowa historia gwiazdy teatru czy kina.

Urodziła się w rodzinie lekarzy, jednak medycyna nigdy jej nie interesowała. Już jako dziecko urządzała przedstawienia z lalkami, a niedługo potem zaczęła pasjonować się westernami. Od zawsze wiedziała, że chce zostać aktorką, ale po skończeniu szkoły teatralnej na rolę, która przyniosła jej prawdziwą popularność, musiała czekać trzydzieści lat. Przez ten czas był Płock, gdzie pierwsze miesiące przemieszkała w garderobie, awangardowe przedstawienia Janusza Wiśniewskiego, dekada bez teatru i siedem lat prowadzenia agencji aktorskiej. Dopiero jako prawie pięćdziesięcioletnia kobieta zdobyła wielką popularność – Polska pokochała ją za rolę Elżuni Kleczkowskiej w serialu „Złotopolscy”.

W szczerej i inspirującej rozmowie z Bereniką Steinberg uwielbiana aktorka opowiada o drodze, którą przebyła. O młodości i odważnych decyzjach, o wielkiej miłości i nieuniknionych stratach, o wspaniałych ludziach kina i teatru, od których się uczyła i z którymi pracowała (m.in. o Ryszardzie Hanin, Tadeuszu Łomnickim, Zofii Mrozowskiej, Krzysztofie Kieślowskim, Marianie Opani), ale też o trudach zawodu i cenie, jaką płaci się za wybór kariery artystycznej.