Z tamtej mnie nie został nikt

Odkąd pamięta, nie chciała mieć dzieci i wcale nie kryła się ze swoim brakiem instynktu macierzyńskiego. Skupiona na poszukiwaniu idealnej pracy i rozwoju zawodowym, konsekwentnie odrzucała wizję bycia matką. Wszystko zmienia się jednak po trzydziestce, kiedy w końcu dopuszcza do siebie myśl o założeniu rodziny. Wydaje się, że zobaczenie dwóch kresek na teście ciążowym to tylko kwestia czasu.

Los ma jednak wobec niej przewrotne i brutalne plany. Zamiast radosnej nowiny, na autorkę spada lawina bolesnych ciosów: najpierw szokująca diagnoza stwardnienia rozsianego (SM), a później kolejne odkrycia niszczące marzenie o macierzyństwie – zaawansowana endometrioza oraz niedrożność jajowodów. Z każdym bezowocnym miesiącem nadzieja słabnie, a oczekiwanie na dziecko zamienia się w wyczerpujący fizycznie i psychicznie maraton pełen gorzkich łez, bolesnej zazdrości wobec ciężarnych koleżanek oraz dojmującego poczucia niesprawiedliwości.

„Z tamtej mnie nie został nikt” to boleśnie szczera i intymna opowieść o cichym dramacie niepłodności. Autorka bez tabu pisze o całkowitym przewartościowaniu życia, poczuciu bycia zdaną na przestarzały system medyczny, błędach lekarskich, a także o ogromnym kryzysie w związku, który wystawia miłość na najcięższą próbę.

Czy po latach nietrafionych diagnoz, operacjach, tuż przed rozpoczęciem wyczerpującej terapii w klinice leczenia niepłodności, wciąż jest miejsce na cud? To książka, która łamie serce, ale ostatecznie niesie potężną dawkę nadziei i wsparcia dla wszystkich kobiet toczących najtrudniejszą walkę swojego życia – walkę o bycie mamą.