Zapiski oficera Armii Czerwonej

Aby przybliżyć współczesnemu czytelnikowi przestrzeń historyczną i konteksty kulturowe dzieła, prezentowanie wydanie Zapisków… zaopatrzono w stosowne przypisy i glosy, a także noty biograficzne, zawierające podstawowe informacje związane z życiem i działalnością występujących na kartach powieści postaci. Więcej miejsca poświęcono dramatis personae mniej znanym. Do niezbędnego minimum natomiast ograniczono noty znanych postaci historycznych, mających swoje ugruntowane miejsce w historiografii. Merytoryczne uwagi zamieszczone w przypisach odnoszą się, rzecz oczywista, jedynie do istotnych kwestii poruszanych w dziele Sergiusza Piaseckiego z zakresu historii, odniesień związanych w większości z kulturą rosyjską, a zwłaszcza sowiecką, szczególnie z językiem. Pozwalają one pełniej przeniknąć głębię narracji pisarza, oscylującą na pograniczu dwóch odmiennych kulturowo światów: zachodniego i sowieckiego.

(fragment Posłowia)

Michaił Zubow, dzielny krasnoarmiejec, wkracza na czele niezwyciężonej Armii Czerwonej na teren Polski, by dumnie i radośnie wyzwalać z burżuazyjnego jarzma swych braci. Zostaje skierowany do Vilniusa (dawniej Wilna), które okazuje się prawdziwą kapitalistyczną jaskinią! Ludzie chodzą w butach, mężczyźni w kapeluszach, kobiety w pończochach i kolorowych sukienkach. Do tego chleba, kiełbasy, słoniny każdy może kupić, ile tylko zechce. Na szczęście uczciwy sowiecki żołnierz doskonale poradzi sobie z polskimi krwiopijcami. A wszystko na chwałę WIELKIEGO towarzysza Stalina!